Yönetim dünyasında en ölümcül olan ve sıkça yapılan hatalar ne yazık ki işe alım sürecinde yaşanır. Olmaması gereken her tür olumsuzluğu bu süreçte görmek mümkündür. İşe uygun adayı seçmek, her yöneticinin vazgeçilmez görevi olmasına karşın sanki bu iş insan kaynaklarına aktarılmış mayınlı bir alan gibi görülüp uzak durulur. Aday iyi çıkarsa sorun yoktur ama kötü çıkarsa günah keçisi insan kaynaklarıdır.

Yıllık izin, raporlu hastalık durumunda maaş devamlılığı, hamilelik ve annelik izni, asgari ücret seviyesi, çalışma koşulları ve güvenliği...

Patronlar, aslında biz İK’cıları günahları kadar sevmezler. Neden sevsinler ki… Ben olsam ben de sevmem. Bir defa patronluk demek ağalık demek. İstediğini yapabilmek demek. ‘Altın kimdeyse kuralı o koyar’ ilkesi gereğince istediği her şeyin emir olarak algılanmasını ister. Çalışanlar ise, onun ekmek verdiği, minnet duyması gereken kullardır. Yöneticiler mi? Emirleri motomot uygulayan emir erleridir.